Wydawca treści
użytkowanie lasu
Użytkowanie lasu to korzystanie z jego zasobów – pozyskanie drewna, zbiór płodów runa leśnego, zbiór roślin lub ich części na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, pozyskanie choinek, eksploatacja kopalin i wiele innych. Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie z darów lasu, ale w sposób zapewniający mu trwałość.
Użytkowanie lasu jest to dział gospodarki leśnej zajmujący się planowaniem i racjonalnym pobieraniem użytków:
-drewna w granicach nie przekraczających możliwości produkcyjnych lasu,
-surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochrony runa leśnego.
Użytkowanie lasu należy również rozpatrywać jako dyscyplinę naukową traktującą nie tylko o użytkach leśnych, ale i o ich społecznym wykorzystaniu.
Użytkowanie lasu zajmuje się przede wszystkim sposobami i organizacją pozyskiwania drewna i innych płodów leśnych oraz narzędziami do tego służącymi, ich budową i techniką posługiwania się nimi. Podstawą do opanowania tej dziedziny wiedzy jest nauka o drewnie. Wbrew pozorom pozyskanie drewna służy nie tylko zaspokajaniu potrzeb rynku drzewnego, ale jest to także lub nawet przede wszystkim środek i konsekwencja działań związanych z hodowlą i ochroną lasu.
Surowiec drzewny pozyskiwany jest nie tylko z chwilą osiągnięcia wieku rębności. Drzewa wycinane są również w ramach tzw. cięć pielęgnacyjnych. Dzieje się tak, ponieważ w trakcie wzrostu lasu zachodzą bardzo dynamiczne procesy związane m. in. z konkurencją drzew o pokarm, wodę i światło. Jedne drzewa zaczynają dominować nad innymi. Słabsze, które nie radzą sobie w tej wzajemnej konkurencji – umierają lub zajmują niższą pozycję biosocjalną. Leśnicy ubiegają proces śmierci drzew pozyskując w trakcie wzrostu drzewostanu te drzewa, które posiadają „symptomy słabości". Dzięki temu ten cenny surowiec nie ulega rozkładowi, ale jest pozyskiwany i wykorzystywany do wielu praktycznych celów.
Leśnicy także wycinają drzewa opanowane przez grzyby lub owady, które mogłyby stać się zalążkiem „epidemii w lesie". W takiej sytuacji surowiec drzewny jest pozyskiwany w ramach tzw. cięć sanitarnych przygodnych. Pozwala to utrzymać las w dobrej kondycji zdrowotnej.
Każdy gatunek ma swój określony czas życia. Leśnicy nazywają go wiekiem rębności. Drzewa pozostawione dłużej niż wiek rębności umierają śmiercią naturalną i ulegają powolnemu rozkładowi. Leśnicy godzą z jednej strony zapotrzebowanie społeczeństwa na drewno, a z drugiej strony zachowują i ochraniają ekosystemy leśne w niepogarszającym się stanie. Dlatego leśnicy prowadząc gospodarkę leśną z jednej strony wycinają drzewa, zaś z drugiej część z nich pozostawiają do naturalnego rozkładu udostępniając tym organizmom, które tego potrzebują stare, martwe, dziuplaste drzewa.
W ramach użytkowania ubocznego Nadleśnictwo hoduje i pozyskuje na plantacjach choinkowych choinki na potrzeby miejscowej ludności.
Najnowsze aktualności
Nowa siedziba Nadleśnictwa Józefów
Nowa siedziba Nadleśnictwa Józefów
23.11.2023 r., Józefów
Początek nowego rozdziału w historii Nadleśnictwa Józefów.
23 listopada br. odbyła się uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego i tablicy pamiątkowej oraz podpisania aktu erekcyjnego w sprawie rozpoczęcia budowy budynku nowej siedziby Nadleśnictwa Józefów.
Na samym wstępie, Nadleśniczy Nadleśnictwa Józefów – Pan Ryszard Teterycz uroczyście przywitał przybyłych gości oraz przedstawił krótki rys historyczny nadleśnictwa:
„(…) Historia lasów Nadleśnictwa Józefów nierozerwalnie wiąże się z historią dóbri lasów Ordynacji Zamojskiej, powołanej aktem fundacyjnym Jana Zamojskiego w roku 1589. Wśród lasów Ordynacji Zamojskiej Nadleśnictwo, drugie pod względem przestrzeni, nazwę swą wzięło od miasteczka Józefów, dawniej zwane „ordynackim” – dziś „biłgorajskim”. (...) Początkowo obecny budynek Nadleśnictwa Józefów pełnił funkcję mieszkania Nadleśniczego. Biuro natomiast znajdowało się tuż obok, w obecnym Posterunku Straży Leśnej i świetlicy (…)”.
Następnie głos zabrali przybyli goście: Poseł na Sejm Rzeczpospolitej Polskiej – dr Marcin Romanowski oraz Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie – Pan Andrzej Borowiec oraz Proboszcz Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Józefowie – ks. Zenon Mrugała, który na koniec uroczyście poświęcił kamień węgielny i tablicę pamiątkową.
Kamień węgielny zostanie wmurowany w fundamenty nowego budynku, natomiast tablica zostanie umieszczona na ścianie w nowo wybudowanym budynku Nadleśnictwa Józefów.
Do złożenia podpisu na akcie erekcyjnym zostali zaproszeni przybyli goście:
- dr Marcina Romanowski - Poseł na Sejm Rzeczpospolitej Polskiej
- Andrzej Borowiec - Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie
- Ks. Zenon Mrugała - Proboszcz Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Józefowie
oraz gospodarz – Nadleśniczy Nadleśnictwa Józefów – Ryszard Teterycz.
Podpisany akt erekcyjny został umieszczony w metalowej tubie. Zgodnie z tradycją dołączono aktualne wydania lokalnych gazet oraz czasopism branżowych, monety polskie i aktualną lista pracowników Nadleśnictwa Józefów. Następnie kapsułę umieszczono w betonie, który zostanie wmurowany w fundamenty nowego budynku
Na koniec Nadleśniczy Nadleśnictwa Józefów – Pan Ryszard Teterycz podziękował wszystkim przybyłym gościom i uroczyście podsumował wydarzenie:
„(…) Dziękuję za udział wszystkim przybyłym gościom. Szczególe podziękowania składam na ręce Proboszcza Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Józefowie – ks. Zenona Mrugały za akt poświęcenia kamienia węgielnego i tablicy pamiątkowej oraz dziękuję Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych – Panu Andrzejowi Borowcowi za objęcie patronatem honorowym dzisiejszego wydarzenia i wsparcie inicjatywy budowy nowej siedziby. Dziękuję również wszystkim pracownikom Nadleśnictwa Józefów za wzięcie udziału w tak ważnym momencie w historii naszej firmy. Wierzę, że nowa siedziba stanie się w niedalekiej przyszłości wizytówką naszych lasów, jej fundamenty podwaliną tak silną jak doświadczenia pokoleń leśników, ściany budynku ostoją wiedzy i ciężkiej pracy, dach schronieniem dla pracowników i naszych gości, okna widokiem w przyszłość, a drzwi stać będą otworem dla wszystkich przyjaciół lasu. (…)”.
